Een verlaten klantenservicebalie in een licht kantoor, met een headset naast een notitieboek

Moet je het melden als er AI op je website meepraat?

Kenniscentrum

Je hebt een chatbot op je site staan, of je laat AI meeschrijven aan je teksten. En dan lees je ergens dat er sinds augustus nieuwe regels gelden. De vraag die dan opkomt is kort: moet ik nu iets?

Voor de meeste ondernemerswebsites is het antwoord nee. Maar er zijn drie situaties waarin het wel moet, en het is de moeite waard om te weten welke dat zijn.

Sinds augustus geldt er iets nieuws

Sinds 2 augustus 2026 gelden er nieuwe transparantieverplichtingen uit de Europese AI-verordening. De kern is niet dat AI verboden wordt. De kern is dat mensen moeten kunnen weten wanneer ze met AI te maken hebben. Dat is dezelfde gedachte als achter de cookiemelding die je al kent: niet tegenhouden, maar zichtbaar maken.

Die plicht is smaller dan de koppen erover suggereren. Hij geldt niet voor alles waar AI in zit, maar voor drie specifieke situaties. Voor generatieve AI-systemen die al vóór 2 augustus 2026 op de markt waren loopt er bovendien nog een overgangstermijn tot december 2026.

Praat er iets op je site met bezoekers?

Dit is de duidelijkste van de drie. Een AI-systeem dat rechtstreeks met mensen praat, moet zo gebouwd zijn dat die mensen weten dat ze met AI praten. Een chatbot dus, of een AI-assistent in je klantcontact.

De Europese Commissie legt die plicht bij de aanbieder, dus bij de partij die het systeem levert. Praktisch betekent dat: vraag je leverancier of de melding erin zit. Jij bent niet degene die hem inbouwt, maar het is wel jouw website waar het opvalt als hij ontbreekt.

Je teksten hoeven waarschijnlijk niets

Hier zit het grootste misverstand. Veel stukken vatten de regel samen als label je AI-content, en zo staat het er niet.

De plicht voor tekst gaat over tekst die wordt gebruikt om informatie van algemeen belang te verspreiden. Dit is ook het enige van de drie gevallen waarin de verplichting bij jou ligt en niet bij je leverancier. Wij lezen dat als voorlichting en publieke informatie, en niet als je productpagina of je blog over je eigen vakgebied.

En er zitten twee uitzonderingen op. Je hoeft niets te melden als AI alleen standaardbewerkingen doet, zoals een spellingcontrole. En je hoeft niets te melden als een mens de eindredactie voert en de verantwoordelijkheid draagt. Dat laatste is bij de meeste bedrijfsteksten precies wat er gebeurt.

Beeld telt alleen als het iets nabootst

Bij beeld, video en audio gaat het om een deepfake: materiaal dat een echt persoon of een echte gebeurtenis nabootst. Een met AI gemaakte sfeerfoto op je homepage valt daar niet onder.

Daarnaast zit er een merkteken in het bestand zelf, machineleesbaar, zodat software kan zien dat iets door AI is gemaakt. Ook die plicht ligt bij de maker van de AI-tool en niet bij jou.

Wat Google hiervan vindt is iets anders

Deze wet en de regels van zoekmachines worden vaak op één hoop gegooid, en dat zijn twee verschillende dingen.

Google verbiedt AI niet. Google verbiedt een doel: automatisering inzetten om content te maken met als voornaamste doel je posities in de zoekresultaten te manipuleren. Het verschil zit dus in waaróm een tekst bestaat, niet in waarmee hij is gemaakt.

Een labelplicht zit daar niet in. Wie een AI-melding onder zijn blog zet omdat hij denkt dat Google dat wil, lost een probleem op dat er niet is.

Loop deze maand drie dingen na. Praat er iets op je site met bezoekers, staat er beeld op dat een echt persoon of moment nabootst, en gaan je teksten over zaken van algemeen belang zonder dat iemand ze nakijkt.

Drie keer nee, en de kans is groot dat er voor jou niets verandert. Twijfel je over dat chatbotje, laat er dan even iemand met je meekijken.

Geüpdated op: 29 sep 2026
Geschreven door:
Trienekens-Online-bram
Bram Trienekens